Najważniejsze zasady hydroizolacji łazienki

Łazienka jest jedynym pomieszczeniem w budynku lub mieszkaniu, narażonym na działanie wilgoci i bezpośredni kontakt z wodą. Niewłaściwie zabezpieczone ściany i podłoga pod wpływem ciągłego oddziaływania wody są narażone na powstawanie szkodliwych wykwitów, niszczących materiały wykończeniowe. Właściwie wykonana hydroizolacja łazienki tworzy bardzo szczelną ochronę przeciwwodną i przeciwwilgociową, zabezpieczając powierzchnię przed wyciekiem wody i zalaniem.

Czym są strefy mokre i wilgotne w łazience?

Nie każda powierzchnia w łazience jest narażona na bezpośredni kontakt z wodą, dlatego można wyróżnić zasadniczo dwie strefy ze względu na stopień zawilgocenia. Strefy mokre znajdują się pod bezpośrednim oddziaływaniem wody i z tego względu powinny być bardzo starannie zabezpieczone przez wykonanie warstwy hydroizolacyjnej przed przystąpieniem do układania płytek łazienkowych. To przede wszystkim podłoga, a także okolice wanny, prysznica, umywalki bidetu czy pralki. Wszystkie pozostałe powierzchnie w łazience nie mają bezpośredniego i częstego kontaktu z wodą, ale są narażone w różnym stopniu na oddziaływanie wilgoci i z tego względu określane są jako strefa wilgotna. Ich powierzchnia powinna zostać zabezpieczona płytkami łazienkowymi lub farbą wodoodporną i nie wymaga dodatkowych uszczelnień.

Jak poprawnie wykonać hydroizolację?

Hydroizolację powinno się wykonywać w czasie wykańczania budynku lub mieszkania, w przeciwnym razie konieczne będzie zaplanowanie generalnego remontu łazienki, wiążącego się z demontażem znajdujących się na ścianie i podłodze płytek i całej armatury łazienkowej.

Prace hydroizolacyjne należy zacząć od poprawnego przygotowania podłoża. To niezwykle ważne, aby powierzchnia była dobrze oczyszczona z pyłu i brudu, a także gładka – wszelkie nierówności i ubytki powinny zostać uzupełnione zaprawą cementową wyrównującą. Kiedy podłoże jest odpowiednio przygotowane, można przejść do jego zagruntowania za pomocą gruntu, na przykład Kabex – Grunt Uniwersalny, w celu zmniejszenia i wyrównania chłonności powierzchni mineralnych, porowatych, naprawianych czy szpachlowych. Do nakładania gruntu najlepiej użyć wałek lub pędzel malarski, a sama aplikacja powinna być bardzo skrupulatna i rozłożona na dwie warstwy, nakładane w ok. dwugodzinnym odstępie czasowym. Gdy druga warstwa gruntu wyschnie, można przystąpić do przyklejenia taśmy i kołnierza uszczelniającego na linii styku podłogi ze ścianą, a także narożników i miejsc wylotu instalacji. Dopiero teraz możliwe jest nałożenie folii w płynie za pomocą wałka lub pędzla malarskiego. Dla lepszych efektów hydroizolacji, najlepiej zaaplikować produkt w dwóch warstwach również z zachowaniem odstępu czasowego – najlepiej około czterogodzinnego. Co ważne, drugą warstwę preparatu należy aplikować prostopadle względem kierunku aplikacji pierwszej. To ostatni etap prac hydroizolacyjnych, poprzedzający układanie płytek łazienkowych. Powstała w ten sposób bardzo szczelna i trwała powłoka izolacyjna gwarantuje wodoodporność i nieprzepuszczalność wilgoci pod warstwę płytek, a następnie w strukturę ścian czy podłogi.